|
نمی دانم هر که برای چه می نویسد, اما می نویسم که بیازمایم جور دیگر زیستن را.
|
http://sadaf20020.blogfa.com/post-12.aspx
و حال ما شدنی دیگر در راه است که باز صدف می گوید:
http://sadaf20020.blogfa.com/post-13.aspx
.
این شاید بیانیه ای باشد برای آن روز> روز تولد...:
.
تولد پدیده ایست که همیشه در خاطر است انسان ها را.
وقتی به تازگی نفس می رسانی به آن دیگری>>
وقتی جهانت را بی پرده می توانی ببینیش>>
وقتی گشاده می شود بر تو انسان ها با همه ی آنچه در انسانیتشان ریخته اند>>
وقتی فکر می کنی همه چیز مال توست...
آری> توان کم است در ابتدا و آرزو ها فراوان> فراوان> فراوان...
اما مهمتر از آن> انتظاریست> که برای زاده شدن در دل می نهی. چه سهل است اگر بدانی زندگی شتاب دارد برای دیدنت همچون همه ی دوستانی که هم اکنون در دل دغدغه ات را دارند. و چه شیرین تر که تو نیز دلنگران آن دیگران باشی و چشم انتظار.
وقتی آگاه می شوی به فلسفه ی بودنت که آمده ای برای چه> آنگاه است که تولد برایت روشن می سازد راه را> که بتوانی تعریفی نو از ما شدن ها و خداشدن ها داشته باشی.
وقتی که بتوانی سرنوشتی را از نو خلق کنی> آنگاه است که خدایی در وجودت ریشه دوانده است.
و اکنون ما شده ایم که خدایی کنیم. خدایی برای آدمکان که آگاه شوند از رسالت بود و وجود> و این رسالتی است وقتی که امروز آغاز می شویم که نه جهان رابه نویی بل > نویی هامان را به جهان تبریک گوییم.
حال می ماند تعریفمان از جهان پیش رو که تلاش است و تلاش برای عدالت>> برای بِهخدایی> برای لبخند همان دیگری و صداقت.
و طفلکم به پاخیز! به پاخیز!
دلهره ها را بنه برای وقتی دیگر... و این بار در تناسخی که داری> عوالمی جدید را در پیش رو بنه به جد.
می دانم آن بیرون ناراستی ها فراوان اند>> می دانم اعتماد زیاد نیست>> شاید امنی هم نداری اما آمده ایم اینجا که بتکانیم این ها را از خود و خدای خود و دیگرآمدگان در یکی شدن هامان. آمده ایم....
آمده ایم....
آمده ایم...............؟!؟
می شه شما کمکمون کنی بگین برای ما که:" آمده ایم برای چی؟"
راهنما۱: ">" یعنی " ویرگول". چون دکمه اش کار نمی کنه.
راهنما۲: ">>" یعنی "ویرگول با نقطه". این هم دکمه اش کار نمی کنه.